Generic selectors
Exact matches only
Zoek een titel
Zoek in de Gestelde Vragen
Zoek een Artikel
Zoek naar Thema's
Filter by Categories
Mensbeeld
Relatie
Religie
Samenleving
Technologie
Uitgelicht
Wetenschap
Zingeving

Meerdere partners tegelijk? Hou het bij één!

17 05 2018

Komende zaterdag, 19 mei, stappen de Britse prins Harry en actrice Meghan Markle in het huwelijksbootje. Wij vinden deze royal wedding een mooie gelegenheid om eens – een week lang! – na te denken over vragen rond liefde, relaties en seks. Vandaag buigt cultuurtheoloog Frank Bosman zich over de vraag: het hebben van meerdere gelijkwaardige relaties naast elkaar, is dat goed voor ons? Of zijn we beter af in een ‘old school’ monogame relatie?

Vooruitstrevend Nederland lijkt een beetje klaar met het ideaal van een levenslange, monogame huwelijksrelatie. Scheiden is al decennia geen taboe meer, een derde van de huwelijken in Nederland strandt. Maar ook de seriële monogamie – verschillende relaties na elkaar, maar wel steeds met één persoon – lijkt aan het einde van zijn culturele dominantie. Polyamorie is het nieuwe buzz word: meerdere gelijkwaardige relaties naast elkaar, eventueel met partners van verschillende geslachten. En haar juridische tegenhanger, polygamie, lijkt ook geen absoluut taboe meer te zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de maatschappelijke discussie over een wet die het voor kinderen mogelijk moet maken meer dan twee ouders te hebben.

Een verwarrende tijd

Het is een verwarrende tijd, zeker voor gelovigen en hun ‘ouderwetse’ ideaal van monoamorie en monogamie. In de christelijke traditie wordt één liefdespartner, waarmee je ook nog eens gewoon getrouwd bent, nog steeds als het ideaal gezien. Love and marriage go together like a horse and carriage, hield Frank Sinatra ons al voor. Liefde en huwelijk zijn, in christelijke zin, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Scheiding is in sommige kerken nog steeds verboden. En in andere een ingewikkelde zaak. Het idee van seks buiten het (monoamorisch, monogame) huwelijk wordt door veel christenen niet met gejuich begroet.

Het zou eenvoudig zijn om dit christelijk voorbehoud af te doen als ‘conservatisme’ of ‘seksueel pessimisme’. Een plaag die de christelijke traditie zeker hardnekkig achtervolgt. De christelijke kerken, de rooms-katholieke. kerk voorop, hebben eeuwen hun best gedaan om seks en voortplanting exclusief aan elkaar te koppelen. De rest was lust. De huwelijksband is dan de veilige, juridische plek waar kinderen geboren kunnen worden en de lust kan worden gecontroleerd. Het idee dat je seks zou kunnen hebben omdat seks nu eenmaal lekker is, is niet een echt goed uitgewerkte gedachte in de christelijke moraaltheologie. In mijn boek ‘God houdt ook van seks’ heb ik geprobeerd om hiervoor een meer positieve insteek te formuleren.

Lees ook: Hoe heb je goede seks?

Hou het bij één

De christelijke traditie van man+vrouw=kind(eren) is nog steeds een goed voorbeeld, vindt cultuurtheoloog Frank Bosman. De ander vieren is met één partner namelijk al een hele uitdaging.

Kiezen voor één partner

Wat we in ieder geval kunnen constateren is dat veel vanzelfsprekendheden intussen keuzes geworden zijn. Met paradoxale gevolgen. Als je kan kiezen voor je (biologisch) geslacht door middel van hormoonbehandelingen en ziekenhuisoperaties (transgender), dan is het dus ook een keuze om niet van geslacht te veranderen (cisgender). Vroeger was dat geen keus: iedereen had het geslacht van zijn geboorte. Vroeger was iedereen cisgender, zonder dat het woord ook maar bestond.

Zo is ook de toekomst van monoamorie en monogamie. Het wordt een keuze, die je maken en verdedigen moet. Als je kunt kiezen om wel of niet te trouwen, wel of niet te scheiden, wel of niet een seksuele relatie met meerdere mensen aan te gaan, wel of niet met één of meerdere partners gehuwd te zijn, kinderen ‘maar’ twee of meerdere ouders te ‘geven’ – dan is het omgekeerde ook een keuze. Kiezen voor één (huwelijks)partner en daar je leven lang bij blijven, wordt dan een bewuste keuze. En geen vanzelfsprekendheid.

Lees ook: Vreemdgaan, ben jij sterk of ga je voor de bijl?

In november spraken Frank Bosman en Simone van Saarloos, filosoof, op een debatavond over relaties, op de Radboud Universiteit. Bekijk hierboven de video van dit event.

De ander vieren

Toch heeft de christelijke traditie ook wel een punt met haar conservatieve verzet tegen nieuwe vormen van (seksuele) relaties. Tegen datgene wat niet in de default mode man+vrouw=kind(eren) past. Ik beschreef in mijn boek ‘God houdt van seks’ dat in christelijk opzicht seksualiteit een paar elementen kent. Namelijk: een onconditionele zelfgave en een viering van het gekregen leven. Je geeft jezelf aan de ander, zonder voorwaarden vooraf. En dus met het risico gekwetst te worden. Je viert het geschenk dat je van de ander krijgt, namelijk hem- of haarzelf.

Dat is met één partner al een hele uitdaging. Met meerdere partners wordt het een bijna onmogelijke opdracht. Jezelf onconditioneel aan één partner geven is al lastig, laat staan aan meerdere. De ander vieren als geschonken geschenk, inclusief alle ruige en scherpe randjes die aan dat cadeautje vast zitten… Dat vergt met één partner al een levenslange training. Natuurlijk, er bestaan allerlei samenlevingsvormen en verschillende soorten seksuele relaties. Maar volgens mij heeft de christelijke traditie goede redenen om vast te houden aan haar default mode. Niet door de ander te veroordelen uiteraard – dat moeten we als christenen eens afleren – maar wel door naar het eigen ideaal te leven. Een geleefde default mode zegt namelijk meer dan duizend woorden.

Dit artikel verscheen eerder op Volzin.nu

LEES MEER

mm
Dr. Frank G. Bosman (1978) is een rooms-katholiek cultuurtheoloog, bekend om zijn spraakmakende mening over cultuur, theologie en geloof. Hij is een graag geziene gast op diverse radio- en televisieprogramma’s, maar zijn mening komt ook regelmatig langs in kranten en op diverse internetsites. In 2011 werd hij uitgeroepen tot de eerste 'meest spraakmakende theoloog' van het land. Bosman studeerde van 1998 tot 2004 katholieke theologie, met als specialisme moderne ecclesiologie en huwelijksrecht. Hij promoveerde in 2014. Momenteel werkt Bosman als onderzoeker aan het onderzoeksinstituut Tilburg Cobbenhagen Center, onderdeel van Tilburg University.
Meer van Frank Bosman
Aantal reacties: Oeps, nog geen reacties. Wees de eerste die reageert!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *