Waarom leven we eigenlijk?

Home | Waarom leven we eigenlijk?

Waarom leven we eigenlijk? Die vraag raakt bij velen een gevoelige snaar, schrijft redacteur Tom Hofland van het online magazine BEDROCK in een vragenrubriek op de site. “Wie heeft er niet in bed, onder de douche of tijdens een saaie treinrit ineens gedacht: waar doe ik het eigenlijk voorBestaat God? Is er een lot? Of is alles los zand?” Zijn advies aan iedereen die met deze vragen bezig is? “Ga op zoek! Trakteer jezelf op een stoomcursus filosofie en begin daar.”

Tsja, zo kan iedereen wel een vragenrubriek schrijven. Want wat vindt Hofland eigenlijk zelf? Nou… hij is voorzichtig. “Het antwoord daarop is diep persoonlijk”, schrijft hij. “Ik zou me bezwaard voelen je mijn waarheid op te leggen.” Toch geeft Hofland wel wat mooie denkrichtingen. De volgende anekdote, bijvoorbeeld.

“Jaren geleden zat ik bij mijn huisarts voor een klein kwaaltje toen ik ineens tegen hem verzuchtte: ‘Dokter. Ik denk te veel na over het leven; waarom ik doe wat ik doe. Ik word er gek van’. Mijn huisarts grinnikte een beetje, vouwde zijn handen en sprak toen de vaderlijke woorden: ‘Wees blij dat je nadenkt over het leven, ook al frustreert het je. De meeste mensen leven hun leven zonder er bij stil te staan. Zij doen maar klakkeloos wat er van hen verwacht wordt en gaan uiteindelijk dood. Hoe zonde is dat?’” Wijze woorden van de huisarts. Nadenken over je bestaan kan tenslotte geen kwaad. Desondanks was de BEDROCK-redacteur nog niet heel erg geholpen met dit medicijn.

“Mensen die vergeten dat het leven vechten is, leven eigenlijk niet echt” (Simon Vinkenoog)

Zonder bedoeling kan je het niet fout doen

Een uitspraak van de Nederlandse dichter Simon Vinkenoog hielp hem gelukkig wél op weg. Vinkenoog zei in een interview: “Mensen die vergeten dat het leven vechten is, leven eigenlijk niet echt. Je kunt pas leven als je weet wat je doet, wat je kan, wat je wil en wie je bent. En waarom: dat je toch een zeker gevoel of een zekere filosofie achter je daden hebt.”

Dat ook Albert Camus een rol speelt in Hoflands leven, is bijna onvermijdelijk. Je weet wel, die Franse filosoof/schrijver die ‘De mythe van Sisyphus’ schreef. Lees hier hoe dit boekje z’n sporen naliet in het leven van vrijdenker Anton van Hooff en voormalig directeur van De Rode Hoed, Ton van Brussel. Ook voor Tom Hofland is Camus een openbaring. “Het komt er op neer dat er geen ‘rede’ voor ons bestaan is, anders dan het bestaan zelf. Dit klinkt misschien als een dooddoener, maar dit voelde voor mij als een bevrijding. Als er een bedoeling is, kun je het tenslotte ook fout doen, en dat kan nu niet!”

“Er zal altijd sprake zijn van een spirituele zoektocht”

Volgens BEDROCK-redacteur Tom Hofland is er niets wat ons overstijgt en heeft ons leven geen zin. Hij vindt dat positief: “Als er een bedoeling is, kun je het fout doen. Nu niet.”

Waarom leven we?

Dat klinkt als een waterdicht antwoord. Waarom leven we? Nou, zomaar. Niet dat het ‘zin’ heeft, ofzo. Dus doe maar iets, het is altijd goed. Behalve als je zelf vindt dat je het niet goed doet. Maar waarom zou je vinden dat je het niet goed doet, wanneer je het eigenlijk niet fout kunt doen? En zo wordt het toch weer ingewikkeld. Wat Hofland ook gewoon toegeeft. Hij betwijfelt of we ons bestaan ooit helemaal kunnen bevatten. Er zal altijd sprake zijn van een ‘spirituele zoektocht’, denkt hij. “Daarom zal ik de rest van mijn leven blijven lezen, blijven vragen en blijven praten over dit onderwerp.” Prima idee! En, Tom… mocht je tot interessante inzichten komen, wil je ze dan hier delen?

(Bron en meer lezen: BEDROCK)

Redactie

De redactie van De Grote Vragen bestaat uit mensen met hart voor jongeren en hun grote (levens)vragen. De Grote Vragen is een initiatief van ForumC, centrum voor vraagstukken op het snijvlak van wetenschap, samenleving en geloof.

6 reacties

  1. Gertjan op 12 februari 2018 om 22:18

    Herkenbaar, die momenten waarop je gaat nadenken over grote vragen. In bed voordat je in slaap valt, onder de douche, in de trein of op andere stille momenten. Of tijdens een diep gesprek met een goede vriend. Zou het uiteindelijk niet zo zijn dat ieder mens – gelovig of niet – in zekere zin zelf zin moet geven aan zijn/haar leven? Een van ‘bovenaf’ gegeven zin moet uiteindelijk ook vorm krijgen (lees: zichtbaar worden) door en via mensen.

  2. aloysia van sterkenburg op 11 mei 2018 om 16:57

    Iedereen zei altijd dat ik alles fout deed maar in feite heb ik het niet fout gedaan, lles is gewoon een leerschool op deze wereld in dit leven waar je kijkt naar wat je wel en niet kan en sommige mensen leven niet eens om hun gedachten te volgen en iets anders te doen en doen alles standaard zoals ze het van thuis mee kregen. Gelukkig dat ik hierin altijd vrij stond.

  3. rob op 1 januari 2019 om 19:13

    de reden dat ik mij af vraag waarom we leven is je wordt geboren je leert praten eten dit dat je gaat naar school tt je 18 of hoger je hebt diploma je werkt of je bent een zwerver of je bent een miljonair en van de ene dag op de andere ga je dood ik vindt dit gewoon bizzar je leeft oke maar opeens ga je dood wat heb je er dan aan gehad kanje alsje dood bent je nog dingen herinneren waarschijnlijk niet kanj nog zien enz. dit zijn de dingen die ik me toch afvraag dus is het nuttig genoeg dat mensen leven soms alswe toch doodgaan?

  4. MEL op 17 februari 2019 om 12:30

    Ik denk dat we leven om met anderen te delen. Elkaar liefde te laten zien. Altijd aardig te zijn zodat het hart op een goede manier word opgevuld met heerlijke liefdes energie. We zijn zielen, in een fysiek lichaam door mijn ervaring heen geleerd. We komen telkens weer terug dit de wereld te leren en proberen het geprogrammeerde systeem die ons allen van elkaar probeert te scheiden qua geloof en kleur. Weer te helen. We blijven hetzelfde van binnen. Geen kleur of geloof kan ons scheiden. Gewoon goed zijn voor jezelf. Je eigen hart volgen. Gezonde grenzen. Mensen lief hebben en je passie volgen. Mensen in een baan die werken met passie. Dat moet je hebben! ( tweelingziel ervaring gehad) het bestaat werkelijk. Ik denk dat we hier voor liefde zijn!

  5. Mel op 17 februari 2019 om 12:34

    God leeft door ons heen. We zijn allemaal Jezus. Als in de zin, kinderen van god vader universum. Alles is 1 geheel. We zijn energie. Wanneer je lief bent voor een ander is de ander lief voor jou. Maar dat begint bij jezelf. Liefdevolle gedachtes. Liefdevolle hart. Telkens shiften en gedachtes controleren. Het vraagt awareness. Consistente wakkerheid om te controleren of je nog goed doorstroomt of blokkades voelt elders in je lijf. Daarnaast zijn we creators. We creëren zelf het leven met behulp van vadertje universum. Het is puur geloven in de magische wonderen en positiviteit.

  6. Trui op 14 maart 2019 om 19:54

    AlS ons leven maar zo weinig voorstelt, waarom is zelfmoord plegen dan zoo’n schande?

Laat een reactie achter